czwartek, 1 października 2015

Zdjęcie mojego autorstwa
Chce mi się roweru
Jak nigdy dotąd doń tęskno
Bo słońce wyszło, dlatego. 
Dwóch kółek zew zbudził się w sercu.

Wszędzie ludzi jeżdżących widzę
A ja krzesło pod tyłkiem trzymam
I dzierżę notatki na sesję.
No luju...nie wytrzymam.

Profanum to jest czy sacrum.
Och, poetyckie rzecz jasna...
Do diaska z ramami, do diaska!
Roweru mi chce się i basta!

Bo jakżesz to zabrać złośliwie
Mą miłość największą kto może?
Cyklisty serce złamane,
Gdy taka aura na dworze.

I toczy się moja dusza,
Jak rower bez krztyny powietrza.
Niech skończy się ta katusza
I zacznie jazda...niewieczna...