![]() |
| Zdjęcie mojego autorstwa |
Chce mi się roweru
Jak nigdy dotąd doń tęskno
Bo słońce wyszło, dlatego.
Dwóch kółek zew zbudził się w sercu.
Wszędzie ludzi jeżdżących widzę
A ja krzesło pod tyłkiem trzymam
I dzierżę notatki na sesję.
No luju...nie wytrzymam.
Profanum to jest czy sacrum.
Och, poetyckie rzecz jasna...
Do diaska z ramami, do diaska!
Roweru mi chce się i basta!
Bo jakżesz to zabrać złośliwie
Mą miłość największą kto może?
Cyklisty serce złamane,
Gdy taka aura na dworze.
I toczy się moja dusza,
Jak rower bez krztyny powietrza.
Niech skończy się ta katusza
I zacznie jazda...niewieczna...
