Proszę snom mym odpuść...
Wiem, że nic nie było
Rozdział to zamknięty
Ja tu- Ty tam
Mosty i rzeki nas dzielą
A Ty, mimo to odnajdujesz do mych myśli drogę..
Fruniesz, płyniesz...a ja w smutkach tonę...
Przestań...
Nie wiesz jak to jest, obudzić się rano i myśleć..."jaki ten sen był piękny!"
Czuć Twe ramiona...
Czuć usta, mimo iż nie czuło się ich nigdy...
Wyjmujesz z mego życia dzień po dniu
Smutek weń prowadzasz
Daj mi kogoś, kto zamiast Ciebie, jak kiedyś, radość w życie wniesie
Kto bilans odebranych przez Ciebie dni, przemieni na zero.
![]() |
| źródło: http://www.fejsik.pl/Po-rozstaniu-Facebook-dobija-zlamane-serca-a3754 |

Brak komentarzy:
Prześlij komentarz